Prowadzący (P): Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi.
Wszyscy (W): I poczęła z Ducha Świętego.
Zdrowaś Maryjo…
P: Oto ja, służebnica Pańska.
W: Niech mi się stanie według słowa Twego.
Zdrowaś Maryjo…
P: A Słowo stało się ciałem.
W: I mieszkało między nami.
Zdrowaś Maryjo…
P: Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
P: Módlmy się: Łaskę Twoją prosimy Cię, Panie, racz wlać w serca nasze, abyśmy którzy za
zwiastowaniem anielskim Wcielenie Chrystusa, Syna Twego poznali, przez Mękę Jego i Krzyż
do chwały zmartwychwstania byli doprowadzeni.
Przez Chrystusa Pana naszego.
W: Amen.
P: Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
W: Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
P: Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie.
W: A światłość wiekuista niechaj im świeci.
P: Niech odpoczywają w pokoju.
W: Amen.
O wiarę
Anioł Pański — tekst modlitwy i pory odmawiania
Anioł Pański to krótka medytacja nad Wcieleniem, składająca się z trzech wersetów z Ewangelii i trzech modlitw „Zdrowaś Maryjo”. Odmawia się ją trzy razy dziennie — o świcie, w południe i wieczorem — tradycyjnie przy dźwiękach dzwonu. W okresie wielkanocnym zastępuje ją antyfona „Regina caeli”.
Pochodzenie i historia
Modlitwa ta wywodzi się ze zwyczaju wieczornego dzwonu, który w średniowieczu wzywał wiernych do odmówienia trzech Zdrowaś Maryjo. Z biegiem czasu dodano dzwon poranny i południowy, a same pozdrowienia anielskie zostały oprawione w wersety opisujące kolejne etapy Wcielenia. Aż do XVI wieku ten schemat potrójnej modlitwy dziennej był powszechny w całym Kościele zachodnim.
Treść modlitwy stanowi w istocie streszczenie Ewangelii Łukasza oraz prologu Ewangelii św. Jana. Pierwszy wersik przypomina Zwiastowanie i poczęcie z Ducha Świętego, drugi cytuje odpowiedź Maryi — „Oto służebnica Pańska” (Łk 1, 38) — a trzeci nawiązuje do zdania z Ewangelii św. Jana: „A Słowo stało się ciałem” (J 1, 14). Modlitwa końcowa jest modlitwą zbiorową, w której prosimy, aby poprzez Mękę i Krzyż Chrystusa zostaliśmy doprowadzeni do chwały Zmartwychwstania. Całość ta obejmuje zatem, w kilku zdaniach, drogę od Zwiastowania do Wielkanocy.
Nazwa pochodzi od pierwszych słów tekstu łacińskiego: Angelus Domini nuntiavit Mariae. Stąd też wzięło się użycie słowa „Angelus” na określenie samego dzwonu oraz tej pory dnia — na polskiej wsi „biją na Angelusa” oznaczało po prostu: nadeszło południe lub zmierzch.
W okresie wielkanocnym, od Wigilii Paschalnej do Niedzieli Zielonych Świąt, modlitwa Anioł Pański ustępuje miejsca antyfonie Regina caeli („Królowo Nieba, raduj się”), która bezpośrednio wyraża radość wielkanocną. Poza tym okresem modlitwa Anioł Pański odmawiana jest w niezmienionej formie przez cały rok.
Obecnie modlitwa ta jest również powszechnie znana dzięki papieskiej tradycji: w niedziele w południe papież odmawia ją wraz z wiernymi na Placu św. Piotra, poprzedzając ją krótką refleksją. Zgromadzenie to powszechnie nazywa się po prostu „Anioł Pański”.
Jak odmawiać
Klasyczny schemat przewiduje trzy modlitwy: około szóstej rano, w południe i około szóstej wieczorem. Nie ma potrzeby trzymania się co do minuty — chodzi o to, by podzielić dzień na trzy części, a nie o zegarkową precyzję. Wiele osób dzisiaj odmawia tylko modlitwę w południe.
Struktura jest prosta: wersik od przewodniczącego, odpowiedź, a następnie „Zdrowaś Maryjo” — powtarzane trzy razy. Na koniec następuje wezwanie „Módl się za nami, święta Matko Boża”, modlitwa końcowa oraz „Chwała Ojcu”. Wiele wspólnot dodaje modlitwę o wieczny odpoczynek za zmarłych, tak jak w opublikowanym tutaj tekście.
Podczas wspólnej modlitwy jedna osoba prowadzi, a reszta odpowiada. Modląc się samotnie, wypowiada się obie części. Tradycja nakazuje uklęknięcie przy słowach „A Słowo stało się ciałem” — gest ten podkreśla, że w tym momencie modlitwa mówi o Bogu, który przyjął ludzkie ciało. W pozostałych momentach stoi się lub klęka.
W okresie wielkanocnym zamiast modlitwy „Anioł Pański” odmawia się Regina caeli, bez modlitwy „Zdrowaś Maryjo” — antyfona ma bowiem własną, zamkniętą strukturę. Zastąpienie to obowiązuje od Wigilii Paschalnej do Zielonych Świąt.
Modlitwa ta dobrze wpisuje się w przerwę w pracy: trwa około dwóch minut i nie wymaga modlitewnika, o ile wersety zna się na pamięć. W wielu kościołach czas jej odmawiania nadal sygnalizuje południowy dzwon.