Modlitwa do Matki Bożej o miłość do Boga

In old prayer books, alongside long litanies and elaborate meditations, very short prayers were placed, meant for daily repetition. This one belongs to that group: it fits in a few sentences and contains a single petition.

The plea for the gift of God's love is regarded in Christian tradition as the highest of petitions, because love of God is not the fruit of effort but a gift. St. Paul writes that it has been "poured into our hearts through the Holy Spirit" (Rom 5:5). A prayer like this one thus expresses the awareness that even one's own attachment to God cannot be produced by will alone.

Mary's role here is set by a single phrase: the one praying appeals to "Thy love for Thy Son." The point is not that Mary herself gives this love — God is its giver — but that she obtains it from her Son. The distinction matters, and the old authors of prayer books kept to it fairly consistently, despite their flowery language.

The second part of the prayer moves to the hour of death. The one praying reminds Mary that he has given himself into her service, and asks for the help of the angels at the last moment. This motif — a love meant to endure to the end — links this prayer to the whole family of texts about a happy death, though it does not itself belong among funeral or mourning prayers.

The text preserves the old manner of writing, with double endings in parentheses, adapted for recitation by both men and women.

Ze względu na swoją zwięzłość jest to idealna modlitwa do codziennego powtarzania. Jej odmówienie zajmuje dwie minuty, więc z łatwością znajdzie swoje miejsce w modlitwach porannych lub wieczornych, obok „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”.

Doskonale sprawdza się w szczególnym stanie duchowym: gdy modlitwa staje się mechaniczna, a praktyki religijne wykonuje się wyłącznie z poczucia obowiązku. W takich chwilach prośba o zdolność do miłości jest szczera i można ją wypowiedzieć nawet wtedy, gdy trudno jest powiedzieć cokolwiek innego.

Można ją również odmawiać jako akt powierzenia się – zdanie o oddaniu się Maryi „jako Twój sługa” jest w istocie właśnie takim aktem, wyrażonym w skróconej formie. Niektórzy powtarzają ją w soboty, w dniu poświęconym Matce Bożej.

Pozycja ciała nie ma znaczenia; ponieważ tekst jest krótki, warto modlić się powoli i być może powtórzyć go dwukrotnie, zatrzymując się na prośbie o wytrwałość w miłości.

Zazwyczaj po modlitwie tej dodaje się „Zdrowaś Maryjo”. W dni, kiedy potrzeba czegoś więcej, można ją połączyć z dziesiątką różańca odmawianą w tej samej intencji lub z krótką chwilą ciszy przed wizerunkiem Matki Bożej, bez dodawania dalszych słów.